Mekke Anlaşması Ümmetin Değil ABD’nin Çıkarlarına Hizmet Ediyor

Türkiye, Pakistan ve Suudi Arabistan liderleri, 07 Ağustos Cuma günü Mekke’de bir araya gelerek üç ülkeyi kapsayan ortak bir savunma anlaşması imzaladılar. İletişim Başkanlığı tarafından yapılan açıklamada, müşterek stratejik çıkarlar ve köklü savunma işbirlikleri temelinde kolektif güvenliği daha da güçlendirmek, barış ve istikrarı teşvik etmek, güvenli ve müreffeh bir geleceği birlikte inşa etmek için böyle bir anlaşmanın imzalandığı belirtildi. Açıklamada, anlaşmanın her türlü kolektif caydırıcılığı güçlendirmeyi amaçladığı, üç devletten birine yönelik saldırının hepsine yapılmış sayılacağını da hükme bağladığı vurgulandı.

Bu anlaşma Suudi Arabistan Veliaht Prensi’nin gündemde olmayan daveti üzerine Pakistan ve Türkiye yönetimlerinin alelacele yaptıkları Riyad ziyareti kapsamında gerçekleşmiştir. Anlaşmanın Mekke’de imzalanacağının medya ve kamuoyuna aynı gün duyurulması arka planda yabancı bir elin olduğunu göstermektedir. Sadece bu detay bile üç ülkeyi bir araya getiren ve anlaşmayı imzalamalarını sağlayan iradenin kendileri olmadığını ortaya koymaktadır. Zira Türkiye, Pakistan ve Suudi Arabistan yönetimlerini bir araya getiren şey, efendileri olan Amerika ve onun çıkarlarından başkası değildir. Amerika yeni Ortadoğu stratejisinin bir gereği olarak kendisine göbekten bağlı bu ülkelerden anlaşmayı imzalamalarını istedi onlar da gereğini yaptılar.

Bu ittifak, Hürmüz Boğazı’nda istediğini elde edemeyen Amerika'nın İran'ı baskılamak için kullandığı yeni bir kozdur. Buradan Türkiye, Pakistan ve Suud halkı ve hatta bölgedeki tüm Müslüman beldeler lehine herhangi bir hayır beklemek hülyadan başka bir şey değildir. Anlaşmanın, üç devlet arasındaki köklü tarihî bağlar, kardeşlik ilişkileri ve ortak İslami dayanışma ruhundan hareketle yapıldığının söylenmesi ise masayı kuran asıl aktörü gizleme amacını taşımaktadır. Bu ülkelerin yönetimleri, ortak tarihi bağı, Müslümanların kardeşlik ilişkisini ve İslami dayanışma ruhunu gerçekten önemsemiş olsalardı Gazze’yi yüzüstü bırakmazlardı. Elbette biz onları bir araya getiren şeyin Allah rızası olmasını isterdik, ittifakı kurduran iradenin kendilerine ait olmasını, böylece bu güçleriyle Gazze’yi işgal eden Yahudi varlığını mübarek topraklardan söküp atacaklarını söylemelerini beklerdik. Ama ne anlaşmada ne de yaptıkları açıklamalarda böyle bir şey görmedik, aksine bu ittifakın NATO’nun bir alternatifi olmadığını ve ABD’nin menfaatleriyle de çelişmeyeceğini söylediler.

Dolayısıyla, Yahudi varlığının güvenliğini sağlamak, Çin'i çevrelemek ve İran'ı boğmak için atılan bu adıma bazı Müslümanların büyük anlam yüklemeleri üzücü ve şaşırtıcıdır. ABD Başkanı Trump’ın “biz olmazsak o koltukta iki hafta oturamazsın.” dediği Suud yönetiminden ve ağır hakaretler ettiği Prens Selman’dan Müslümanların hayrına ne beklenebilir! Gazze’yi yakıp yıkması için katil Netanyahu’ya istediği bütün silahları verdiğini söyleyen Trump’ı Mısır’da ayakta alkışlayarak, “siz dünya barışının en çok ihtiyaç duyduğu lidersiniz, Allah size uzun ömür versin.” diye dua eden Şahbaz Şerif’in İslam Ümmetinin birliğine hizmet ettiği nasıl düşünülebilir! Trump’ın, “çok iyi dostum, harika işler çıkarıyor, ne istediysem yaptı.” diyerek övdüğü Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın, bu anlaşmayı ABD’nin menfaat ve çıkarlarına rağmen yapmış olması nasıl mümkün olabilir! Müslümanların başındaki bu yönetimler, öncelikle dost ve düşman tanımını yapmaları gerekir.

Sömürgeci Amerika’yı dost ve müttefik kabul eden, işgalci gasıp Yahudi varlığı ile normalleşmeyi bekleyen ülkelerin kurduğu bu tür ittifaklar, Müslümanların birliğine değil parçalanmalarına hizmet eder. İslam ümmetinin birliğini sağlayacak ittifak, suni sınırları yok saymalı, ulus devletleri sorun görmeli ve kâfirleri de düşman bellemelidir. Böyle bir ittifak ancak Raşidi Hilafet ile mümkündür. O devletin kurulması çok yakındır.

حزب التحرير

Hizb-ut Tahrir

Türkiye Medya Bürosu

www.hizb-ut-tahrir.org | www.hizbut-tahrir.info | www.hizb-turkiye.com

PDF'i indirmek için tıklayınız

#Hizb ut Tahrir#Hizbut Tahrir#Türkiye#Türkiye#Suudi Arabistan#Pakistan#Mekke Anlaşması#Savunma